Ζωντανή συνεδρία αφηγηματικής ιατρικής: Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου, 8:30 pm EEST

Σας ευχαριστούμε που συμμετείχατε σε αυτήν τη συνεδρία.

Κείμενο: Κατερίνα Γώγου, «σημείωμα της άλλης μέρας» (από τη συλλογή Ιδιώνυμο, 1980)

Θέμα: “Γράψτε ένα σημείωμα που θα θέλατε να είχατε στείλει

Σύντομα θα μοιραστούμε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτήν τη συνεδρία, γι ‘αυτό επιστρέψτε ξανά.

Σας προσκαλούμε να μοιραστείτε τα γραπτά σας μαζί μας παρακάτω.

Καλούμε όλες και όλους που συμμετείχατε να μοιραστείτε όσα γράψατε κατά τη διάρκεια της συνεδρίας μας παρακάτω (“Leave a reply”) και να κρατήσουμε αυτή την τόσο ενδιαφέρουσα συζήτησή μας ζωντανή, υπενθυμίζοντάς σας, βεβαίως, ότι αυτή είναι μια δημόσια πλατφόρμα και η πρόσβαση ανοιχτή στο κοινό.

Θα θέλαμε να μάθουμε περισσότερα  για την εμπειρία σας με αυτές τις συνεδρίες. Αν το επιθυμείτε, παρακαλούμε αφιερώστε λίγο χρόνο σε μια σύντομη έρευνα δύο ερωτήσεων!

Ακολουθήστε τον σύνδεσμο: https://tinyurl.com/nmedg-survey


26

σημείωμα της άλλης μέρας.

ΜΑΝΟΥΛΑ
σου αφήνω 200 δρχ. να πάρεις απ’ τη λαϊκή φασολάκια απ’ αυτά που λέει ο ποιητής γιατί τ’ άλλα είναι ακριβά και δε φτάνουνε. Να ’χουνε πολύ ζουμί να βουτάμε. Βγάλε ένα κλειδί για το παιδί. Όλα τα χάνει μες στον δρόμο. Πέρνατού το σ’ ένα κορδόνι στον λαιμό βρες ένα χρώμα γαλανό να μη στεναχωριέται. Έτσι όπως το πάει θα μένει πάντα έξω. Βάλε σ’ ένα ποτηράκι του κρασιού κάτι λουλουδάκια που ζωγράφισα την ώρα που κοιμόσαστε. Θα σας αρέσουν. Και πρόσεχε ρε μάνα που πλένεις τα τζάμια έκοψες απ’ τη χαλκομανία την πατούσα του ακροβάτη και τώρα αγριοκοιτάει εμένα που στέκει μετέωρος στο τεντωμένο σκοινί. Πέταξε να παν στον διάολο τα νάιλον σακούλια που μαζεύεις θα μας πνίξουνε και τις πρωτομηνιές με τους αγιασμούς που μας ραίνεις στο ’χω πει εκατομμύρια φορές δε μ’ αρέσουν αυτά. Σ’ ΑΓΑΠΑΩ.
Μη νομίζεις ξέρω πόσο κουράζεσαι να ζωντανεύεις τα όνειρα. Μα το παιδί είναι μικρό κι εγώ στριμωγμένη. Μη βάλεις πάλι τις φωνές και μουρμουράς μονάχη σου πως όλο ζω με ψέματα έμαθα και το παιδί κι είμαι ονειροπαρμένη.
Δεν ξέρω όμως μάνα άλλο τρόπο να ζω.
Είναι ένας τρόπος κι αυτός μάνα να ζήσεις.
Σας αγαπώ πολύ και τις δυο. Μην κλαις.
Πάω να κοιμηθώ.
Έχω να ονειρευτώ
–λεπτομέρειες δηλαδή μείνανε–
απ’ αύριο δε θα κλαίει κανένας.

3 thoughts on “Ζωντανή συνεδρία αφηγηματικής ιατρικής: Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου, 8:30 pm EEST

  1. Angeliki Bountou

    Καλημέρα γιαγιά μου,

    Τι καλημέρα δηλαδή, δώδεκα πήγε πάλι. Κοιμήθηκα λίγο παραπάνω, αλλά τα έπλυνα τα πιάτα. Πάω για μπάνιο με τα κορίτσια στη μικρή παραλία. Πήρα τρία ευρώ από το πορτοφόλι σου να πάρω ένα τοστάκι. Ναι γιαγιά, δεν θα κολυμπήσω φαγωμένη… Το πρωί έφαγα το αντίδωρο που μου είχες αφήσει στο τραπέζι και ήπια και τον αγιασμό. Ο καπετάν Τροκανάς πήρε τηλέφωνο και σε ζήτησε. Για τα λυθρίνια λέει που του είχες παραγγείλει προχθές. Πάρτον πίσω μέχρι τις επτά, πριν μουσγώσει…

    Σαγαπώ πολύ, τα λέμε!

    Like

  2. Christina Dokou

    Για κάποιο λόγο δεν μου ήρθαν ειδοποιήσεις αυτά, αλλά τώρα επ’ ευκαιρία μπήκα και χάρηκα πολύ που τα βρήκα! Αγγελική, υποψιάζομαι ότι το σημείωμα αντανακλά μια πραγματικότητα για την οποία θα πρέπει ειλικρινά και να χαίρεσαι, και να αισθάνεσαι πολύ τυχερή. Να τις χαίρεσαι και να σε χαίρονται!
    Μαρία μου, σπαραξικάρδιο το χαϊκού σου (εγώ έτσι το βλέπω), όπως όλα τα βαθιά αληθινά πράγματα… Σας ευχαριστώ και τις δύο που τα μοιραστήκατε μαζί μας!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.